Olie nam in het oude Israël een belangrijke plaats in, omdat zij zowel een waardevol dagelijks levensmiddel was als een stof waarmee betekenisvolle geestelijke waarheden tot uitdrukking konden worden gebracht. Zij werd gebruikt voor voedsel, verlichting, persoonlijke verzorging, gastvrijheid, vreugde en herstel. Psalm 104:15 beschrijft olie als iets wat het gezicht doet glanzen, terwijl Prediker 9:8 mensen aanspoort hun kleding wit te houden en hun hoofd niet zonder olie te laten. Persoonlijke zalving was zo gebruikelijk dat het bewust achterwege laten ervan rouw of verdriet kon uitdrukken. Toen Joab een vrouw opdroeg zich voor te doen als iemand die al lange tijd rouwde, zei hij haar uitdrukkelijk zich niet met olie te zalven (2 Samuël 14:2). Ook Daniël zalfde zich niet gedurende een rouwperiode van drie weken (Daniël 10:2–3). Omgekeerd waste en zalfde David zich toen hij zijn rouw beëindigde, trok hij andere kleren aan en ging hij naar het huis van de HEERE om Hem te aanbidden (2 Samuël 12:20). Zalving was zo een zichtbare uitdrukking van herstel, zegen en een terugkeer naar het gewone leven. Deuteronomium 28:40 noemt zelfs het niet kunnen genieten van de eigen olijfolie onder de gevolgen van ongehoorzaamheid. Dat laat zien hoe nauw olie met Gods voorziening en gunst werd verbonden.
Binnen de tabernakel gaf God olie en geur een nog diepere betekenis. Vier elementen zijn bijzonder belangrijk wanneer we hun profetische betekenis overwegen. De gouden kandelaar spreekt over licht en de voortdurende toevoer van olie die nodig was om de lampen brandend te houden. De tafel met de toonbroden spreekt over gemeenschap met God, waarbij wierook op het brood werd gelegd als gedachtenisoffer (Leviticus 24:7). Het reukofferaltaar vertegenwoordigt gebed en aanbidding, een beeld dat we ook vinden in Openbaring 5:8 en 8:3–4. Ten slotte vertegenwoordigt de heilige zalfolie heiliging en toerusting met kracht: zij zonderde de tabernakel, het gerei en de priesters af voor de dienst aan God (Exodus 30:26–30). Samen laten deze elementen een opmerkelijk beeld van het christelijke leven zien. Jezus Christus is het Brood des Levens, het Licht van de wereld en onze Hogepriester. Door Hem hebben gelovigen toegang tot de Vader ontvangen en worden zij geroepen voortdurend in gemeenschap met God te leven. Zoals de lampen van de tabernakel afhankelijk waren van een toevoer van olie, zo zijn wij afhankelijk van de Heilige Geest om Zijn licht in ons brandend te houden. Olie werd dus niet alleen vanwege haar praktische eigenschappen gekozen. Door haar Bijbelse gebruik werd zij een krachtig zichtbaar beeld van Gods voorziening, aanwezigheid, heiligheid en krachtgevende toerusting.
Huis van Zalving