Ja. Dagelijkse persoonlijke zalving komt overeen met de Bijbelse gewoonte olie als normaal onderdeel van het leven te gebruiken. In het hele Oude Testament was zalving onder het volk Israël vertrouwd en werd zij verbonden met vreugde, welzijn, zegen en herstel. Prediker 9:8 spoort ons aan ons hoofd niet zonder olie te laten, terwijl Psalm 104:15 beschrijft dat olie het gezicht doet glanzen. Het belang van deze vertrouwde praktijk wordt vooral duidelijk wanneer we kijken wat er gebeurde als mensen bewust afzagen van persoonlijke zalving. In 2 Samuël 14:2 draagt Joab een vrouw op zichzelf niet te zalven, zodat zij de indruk zal wekken al lange tijd te rouwen. Ook Daniël ziet tijdens een periode van rouw af van zalving (Daniël 10:2–3). Wanneer Davids rouw voorbij is, staat hij daarentegen op, wast en zalft zich, verwisselt zijn kleren en gaat naar het huis van de Heere om Hem te aanbidden (2 Samuël 12:20). Zalving was dus een zichtbare uitdrukking van herstel en terugkeer naar het gewone leven. Jezus bevestigt in Mattheüs 6:16–18 hoe vertrouwd deze gewoonte was: Hij draagt Zijn volgelingen op zich ook tijdens het vasten te blijven zalven, in plaats van met hun uiterlijk religieuze aandacht te trekken.
Dagelijkse zalving biedt daarnaast een prachtig profetisch beeld van de voortdurende aanwezigheid en toerusting door de Heilige Geest. De gouden kandelaar in de tabernakel had steeds opnieuw een aanvoer van zuivere olijfolie nodig om zijn lampen brandend te houden (Exodus 27:20–21). Zonder die aanvoer konden de vlammen niet blijven branden. Zo zijn gelovigen afhankelijk van het voortdurende werk van de Heilige Geest om voor Jezus Christus te leven en Zijn licht aan de wereld te tonen. Persoonlijke zalving kan een dagelijkse geloofsuiting van deze geestelijke werkelijkheid worden: een moment waarop wij erkennen dat wij de Heere toebehoren, Zijn Geest hebben ontvangen en onder Zijn gezag willen leven. Dit betekent niet dat de Heilige Geest vertrekt zodra wij vergeten onszelf te zalven. Evenmin mag dagelijkse zalving tot een nieuwe religieuze verplichting worden gemaakt. Onze geestelijke zalving is door Jezus Christus gevestigd, Die ons met de Heilige Geest verzegeld heeft (2 Korinthe 1:21–22). De uiterlijke handeling geeft uitdrukking aan die innerlijke werkelijkheid. In plaats van zalfolie uitsluitend voor buitengewone gelegenheden te bewaren, mogen gelovigen persoonlijk gebruik ervan omarmen als onderdeel van een doorgaande levensstijl van gebed, aanbidding en afhankelijkheid van God.
Huis van Zalving