Η Αγία Γραφή δεν θεσπίζει καθολική απαίτηση κάθε μπουκάλι συνηθισμένου λαδιού χρίσματος να ευλογείται πρώτα από πάστορα ή άλλο θρησκευτικό λειτουργό πριν χρησιμοποιηθεί προσωπικά. Πρέπει να γίνει μια σημαντική διάκριση μεταξύ του Αγίου Ελαίου Χρίσματος που ορίζεται συγκεκριμένα στην Έξοδο 30 και της ευρύτερης βιβλικής χρήσης του λαδιού χρίσματος. Στην Έξοδο 30:22--33, ο Θεός δίνει στον Μωυσή ακριβή σύνθεση και οδηγίες για μια ιερή παρασκευή που προορίζεται για συγκεκριμένους σκοπούς μέσα στη λατρεία του Ισραήλ. Το ίδιο κεφάλαιο περιέχει ξεχωριστή συνταγή θυμιάματος με τους δικούς της περιορισμούς. Αυτά τα αποσπάσματα δεν πρέπει να ερμηνεύονται ως γενική απαγόρευση του συνηθισμένου λαδιού χρίσματος ούτε ως απαίτηση οι σημερινοί πιστοί να αναπαράγουν την ιερή παρασκευή της Σκηνής. Σε ολόκληρη τη Γραφή, απλοί άνθρωποι εφάρμοζαν προσωπικό χρίσμα, και ο ίδιος ο Ιησούς έδωσε εντολή στους ακολούθους Του να χρίζουν το κεφάλι τους όταν νηστεύουν (Ματθαίος 6:17). Δεν καθιέρωσε το προσωπικό τους χρίσμα ως εξαρτώμενο από έγκριση θρησκευτικής αρχής.
Η ευλογία του λαδιού χρίσματος πριν τη χρήση μπορεί ωστόσο να είναι μια ουσιαστική έκφραση προσευχής και αφιέρωσης. Η πρώιμη χριστιανική πρακτική περιελάμβανε πιστούς που έφερναν το λάδι τους στις συναθροίσεις, όπου προφερόταν ευλογία επάνω του πριν το πάρουν σπίτι για προσωπική χρήση. Αυτό δείχνει τη διάκριση μεταξύ κάτι που είναι πρόσφορο και ουσιαστικό και κάτι που είναι απαραίτητο. Η πνευματική σημασία του λαδιού χρίσματος δεν δημιουργείται από τα λόγια ενός συγκεκριμένου ανθρώπου επάνω σε ένα μπουκάλι. Το λάδι είναι ένα φυσικό σημείο επαφής μέσω του οποίου οι πιστοί εκφράζουν πίστη στο πνευματικό χρίσμα, ενώ η γνήσια δύναμη ανήκει στον Θεό. Το ουσιαστικό ερώτημα λοιπόν δεν είναι αν κάποιος θρησκευτικός λειτουργός έχει ευλογήσει το λάδι, αλλά αν χρησιμοποιείται με πίστη, σύμφωνα με τον Λόγο του Θεού και με εξάρτηση από το Άγιο Πνεύμα. Το προσωπικό χρίσμα παραμένει διαθέσιμο στους πιστούς χωρίς να απαιτείται άδεια από την εκκλησιαστική ηγεσία. Όταν όμως χρίζουμε άλλους ανθρώπους ή αφιερώνουμε τόπους και κτήματα, εξακολουθούν να ισχύουν οι βιβλικές αρχές της ευθύνης και της κατάλληλης εξουσίας.
Οίκος του Χρίσματος