Η απάντηση εξαρτάται από τον σκοπό του χρίσματος. Η Γραφή διακρίνει το προσωπικό χρίσμα, το χρίσμα των ασθενών, την καθαγίαση ανθρώπων ή τόπων και τον διορισμό κάποιου σε συγκεκριμένη θέση εξουσίας ή διακονίας. Το προσωπικό χρίσμα είναι διαθέσιμο σε όλους και δεν απαιτεί άδεια από θρησκευτικό ηγέτη. Η Ρουθ 3:3, ο Εκκλησιαστής 9:8 και το Ματθαίος 6:17 δείχνουν ότι απλοί άνθρωποι μπορούσαν να χρίζονται. Μέσω του Ιησού Χριστού, οι πιστοί καλούνται επίσης στο βασιλικό Του ιεράτευμα (1 Πέτρου 2:4--9), με άμεση πρόσβαση στον Πατέρα μέσω του Αρχιερέα τους στον ουρανό. Ωστόσο, αυτή η ελευθερία δεν πρέπει να συγχέεται με απεριόριστη εξουσία να χρίζουμε ή να διορίζουμε άλλους ανθρώπους. Η Ρωμαίους 13:1 καθιερώνει την αρχή ότι η εξουσία πρέπει να αναγνωρίζεται και να γίνεται σεβαστή. Το χρίσμα κάποιου άλλου συνεπάγεται ευθύνη, και το χρίσμα κάποιου για διακονία είναι ιδιαίτερα σημαντικό, επειδή ο γνήσιος πνευματικός διορισμός πρέπει να προέρχεται από τον Θεό και όχι από ανθρώπινη φιλοδοξία ή προσωπική προτίμηση.
Για το χρίσμα των ασθενών, η Ιακώβου 5:14--15 δίνει συγκεκριμένη εντολή στους πιστούς να καλούν τους πρεσβυτέρους της Εκκλησίας. Αυτοί είναι άνθρωποι που πρέπει να είναι πνευματικά ώριμοι στη γνώση, την κατανόηση, τη σοφία και την ικανότητα να διακονούν με πίστη. Κατά τον διορισμό κάποιου σε διακονία, οι εμπλεκόμενοι πρέπει να αναζητούν την καθοδήγηση του Αγίου Πνεύματος, να δοκιμάζουν αυτό που πιστεύουν ότι άκουσαν και να σέβονται την κατάλληλη εξουσία μέσω της οποίας θα γίνει ο διορισμός. Η Γραφή δείχνει αυτή την αρχή όταν ο Σαμουήλ χρίει τον Δαυίδ σύμφωνα με την κατεύθυνση του Θεού (1 Βασιλέων 16:1--13). Ομοίως, η αφιέρωση σπιτιού, τόπου ή κτήματος ανήκει στη σφαίρα ευθύνης που εμπιστεύθηκε σε εκείνους που εκτελούν την πράξη. Το χρίσμα δεν προορίζεται ποτέ να γίνει μέσο επιβολής ελέγχου επάνω σε άλλους ούτε να αποδίδουμε στον εαυτό μας θέση που ο Θεός δεν μας έδωσε. Ο Ιησούς παρέχει το υπέρτατο παράδειγμα πνευματικής εξουσίας: βασίλευσε υπηρετώντας, υπέταξε τον Εαυτό Του στον Πατέρα και χρησιμοποίησε την εξουσία Του για να σώσει, να θεραπεύσει, να απελευθερώσει και να αποκαταστήσει. Κάθε πράξη χρίσματος πρέπει να αντικατοπτρίζει την ίδια εξάρτηση από το θέλημα του Θεού και την ίδια προθυμία υπηρεσίας.
Οίκος του Χρίσματος