Η πίστη, η προσευχή και το χρίσμα συνδέονται στενά, αλλά δεν εκτελούν την ίδια λειτουργία. Η πίστη είναι η εμπιστοσύνη μας στην αλήθεια του Λόγου του Θεού και σε ό,τι Αυτός έχει εδραιώσει μέσω του Ιησού Χριστού. Η προσευχή δίνει έκφραση σε εκείνη την πίστη και μας καθιστά ικανούς να ενεργούμε με εξάρτηση από την εξουσία Του. Το χρίσμα είναι μια προφητική πράξη μέσω της οποίας η εσωτερική μας πεποίθηση γίνεται ορατή στον φυσικό κόσμο. Η Εβραίους 11:1 περιγράφει την πίστη σε σχέση με πραγματικότητες που δεν είναι ακόμη ορατές, ενώ το Μάρκου 11:23--24 διδάσκει τη σημασία του να πιστεύουμε όταν προσευχόμαστε, αντί να περιμένουμε να γίνει ορατό το αποτέλεσμα πριν εμπιστευθούμε την υπόσχεση του Θεού. Αυτή η αρχή είναι ουσιώδης για την κατανόηση του χρίσματος. Δεν εφαρμόζουμε φυσικό λάδι σε μια προσπάθεια να εδραιώσουμε κάτι στην πνευματική σφαίρα. Το χρησιμοποιούμε ως έκφραση πίστης σε ό,τι ο Θεός έχει ήδη εδραιώσει. Η πράξη δεν αντικαθιστά την προσευχή, και η προσευχή δεν πρέπει να υποβιβάζεται σε θρησκευτικό τύπο. Ανήκουν μαζί ως εκφράσεις μιας καρδιάς που εμπιστεύεται τον Λόγο του Θεού και ενεργεί βάσει αυτής της πεποίθησης.
Η Ιακώβου 5:14--15 παρέχει ένα ιδιαίτερα σαφές παράδειγμα αυτής της σχέσης. Οι πρεσβύτεροι παραγγέλλονται να προσευχηθούν επάνω στον ασθενή και να τον χρίσουν με λάδι στο όνομα του Κυρίου, αλλά το απόσπασμα προσδιορίζει συγκεκριμένα την προσευχή της πίστης ως το μέσο μέσω του οποίου λαμβάνεται η θεραπεία. Το λάδι χρίσματος λειτουργεί ως φυσικό σημείο επαφής, ενώ η πίστη είναι αυτή που δίνει στην προφητική πράξη την πνευματική της σημασία. Αυτό εξηγεί επίσης γιατί η πνευματική ωριμότητα είναι σημαντική για όσους διακονούν άλλους. Η πίστη αναπτύσσεται μέσω του Λόγου του Θεού (Ρωμαίους 10:17), και η γνήσια προσευχή πρέπει να απορρέει από εμπιστοσύνη σε ό,τι ο Θεός έχει πει και όχι από ανθρώπινη αισιοδοξία ή θρησκευτικό ενθουσιασμό. Αν επιθυμούμε να αυξηθούμε στην πίστη, πρέπει να αφιερώνουμε χρόνο διαβάζοντας, μελετώντας και διακηρύσσοντας τη Γραφή, επιτρέποντας στο Άγιο Πνεύμα να ζωντανέψει τον Λόγο του Θεού μέσα μας. Η προσευχή τότε γίνεται έκφραση εκείνης της ζωντανής πίστης, και το χρίσμα την καθιστά ορατή. Το λάδι δεν αξίζει την τιμή για ό,τι ο Θεός πετυχαίνει. Όλη η δόξα ανήκει στον Κύριο, του οποίου η δύναμη σώζει, θεραπεύει, απελευθερώνει και αποκαθιστά.
Οίκος του Χρίσματος