Η Δύναμη Πίσω από το Χρίσμα: Κάτι Περισσότερο από Λάδι

Η Χρίση και η χρήση του Λαδιού Χρίσης έχουν ένα βαθύ πνευματικό νόημα. Και με το «πνευματικό» εννοώ Πνευματικό. Δεν είναι «μία» εικόνα, αλλά «η» εικόνα της ενδυνάμωσης από το Άγιο Πνεύμα. Είναι σύμβολο της ενοίκησης του Αγίου Πνεύματος στον άνθρωπο. Οι κεχρισμένοι αναφέρονται επίσης ως γιοι του ελαίου, εκείνοι με το λαμπερό πρόσωπο, οι φωτεινοί, οι λαμπροί και «οι μεγάλοι του Θεού». Το ερώτημα που παραμένει είναι, φυσικά, τι πρέπει αυτό να εκφράζει; Κάθε φορά που διαβάζω αυτούς τους όρους και περιγραφές της χρίσης, πάντα μου έρχονται στο νου αυτοί οι στίχοι:

Η θέα της δόξας του Κυρίου ήταν σαν φωτιά που κατατρώγει στην κορυφή του όρους, στα μάτια των υιών Ισραήλ.

Έξοδος 24:17

Και όταν ο Μωυσής κατέβηκε από το όρος Σινά (και οι δύο πλάκες της Μαρτυρίας ήταν στο χέρι του Μωυσή όταν κατέβηκε από το όρος), ο Μωυσής δεν ήξερε ότι το δέρμα του προσώπου του έλαμπε επειδή είχε μιλήσει με Αυτόν. Όταν λοιπόν ο Ααρών και όλοι οι υιοί Ισραήλ είδαν τον Μωυσή, ιδού, το δέρμα του προσώπου του έλαμπε, και φοβήθηκαν να τον πλησιάσουν.

Έξοδος 34:29-30

Μεταμορφώθηκε μπροστά τους. Το πρόσωπό Του έλαμψε σαν τον ήλιο και τα ρούχα Του έγιναν λευκά σαν το φως.

Κατά Ματθαίον 17:2

Όποτε η δόξα και η αγιότητα του Θεού φανερώνονται, αυτό συμβαίνει. Έχω ακούσει και δει ότι τέτοια γεγονότα συμβαίνουν ακόμη και σήμερα, όπως και το γεγονός ότι τα θαύματα της Βίβλου συμβαίνουν ακόμη και σήμερα. Ναι, όλα τους, και περισσότερα. Ο Θεός δεν άλλαξε ποτέ. Ο Ιησούς δεν άλλαξε ποτέ. Εάν κινούμαστε στην ίδια πίστη με τους μαθητές, αν κηρύττουμε το ίδιο ευαγγέλιο που κήρυξαν εκείνοι και αν πληρώνουμε το ίδιο τίμημα που πλήρωσαν, όλα τα σημεία και τα θαύματα που τους ακολούθησαν θα ακολουθήσουν και εμάς. Όχι από τη δική μας δύναμη ή με τις δικές μας προσπάθειες, αλλά με τη δύναμη του καλύτερου Φίλου, Παρηγορητή και Συντρόφου μας, του Αγίου Πνεύματος. Όλα είναι πράγματι δυνατά, αν έχουμε πίστη.

Όταν οι άνθρωποι χρησιμοποιούσαν το λάδι χρίσης, το πρόσωπό τους άρχιζε να λάμπει και να ακτινοβολεί από το λάδι. Αυτή είναι η εικόνα του Θεού μαζί μας, μια εικόνα του να βρισκόμαστε διαρκώς στην παρουσία της δόξας και της αγιότητός Του. Ο Μωυσής έπρεπε να ανέβει σε ένα όρος για να βρεθεί στην παρουσία του Θεού. Ο Ιησούς είναι Θεός, αλλά ανέβηκε κι Εκείνος σε ένα όρος, για να πάρει τους μαθητές Του μαζί Του, να γίνουν μάρτυρες της δόξας και της αγιότητας. Όταν συνέβη η έκχυση του Αγίου Πνεύματος, αυτό ανέβηκε σε ένα εντελώς νέο επίπεδο. Από εκείνη τη στιγμή δεν ήταν πλέον μόνο ο Θεός μαζί μας, αλλά έγινε και ο Θεός μέσα μας, όπως ακριβώς είχε σκοπό ο Θεός να γίνει. Μπορεί να παρομοιαστεί με τα λυχνάρια, που γεμίζουν με λάδι και καίνε και λάμπουν φως. Παρομοίως, μπορούμε να γεμίσουμε με το Άγιο Πνεύμα και να καιγόμαστε για τον Ιησού, λάμποντας το Φως Του στα έθνη.

Η εικόνα της χρίσης και του Αγίου Πνεύματος ήταν ήδη ορατή στους προφήτες, βασιλείς και ιερείς του Ισραήλ στην Παλαιά Διαθήκη. Ήταν το προανάκρουσμα αυτού που επρόκειτο να συμβεί στο μέλλον. Όποτε ένας προφήτης, βασιλιάς ή ιερέας χριζόταν, ακολουθούσε η ενδυνάμωση από το Άγιο Πνεύμα. Αυτό μπορεί να φανεί, μεταξύ άλλων, στη χρίση του Σαούλ και του Δαβίδ.

Τότε ο Σαμουήλ πήρε ένα φιαλίδιο λάδι και το έχυσε στο κεφάλι του, και τον φίλησε και είπε: «Δεν σε έχρισε ο Κύριος ηγέτη επί της κληρονομιάς Του;» (Στίχος 1)

Τότε θα έλθει επάνω σου το Πνεύμα του Κυρίου, και θα προφητεύσεις μαζί τους και θα μεταμορφωθείς σε άλλον άνθρωπο. (Στίχος 6)

Α΄ Βασιλέων 10:1, 6 Τότε ο Σαμουήλ πήρε το κέρας του λαδιού και τον έχρισε ανάμεσα στους αδελφούς του· και το Πνεύμα του Κυρίου ήρθε επί τον Δαβίδ από εκείνη την ημέρα και στο εξής. Έπειτα ο Σαμουήλ σηκώθηκε και πήγε στη Ραμά.

Α΄ Βασιλέων 16:13

Η ενδυνάμωση από το Άγιο Πνεύμα δεν ήταν κάτι που συνέβαινε σε απλούς ανθρώπους εκείνες τις ημέρες. Συνέβαινε μόνο σε προφήτες, βασιλείς και ιερείς. Έτσι το γεγονός ότι ο Ιησούς ενδυναμώθηκε από το Άγιο Πνεύμα ήταν κάτι αξιοσημείωτο για τους ανθρώπους εκείνης της εποχής. Σε κάποιο σημείο ο Ιησούς παρέθεσε ένα χωρίο από το βιβλίο του Ησαΐα, κεφάλαιο 61, το οποίο ήταν ένα πολύ γνωστό χωρίο για τους ανθρώπους εκείνης της εποχής και του τόπου. Είναι αυτό το χωρίο που δείχνει καθαρά τη σύνδεση ανάμεσα στη χρίση και το Άγιο Πνεύμα. Είπε: «Το Πνεύμα του Κυρίου είναι επάνω μου». Αμέσως μετά εξηγεί γιατί: «επειδή με έχρισε».

Το Πνεύμα του Κυρίου είναι επάνω μου, διότι (εξαιτίας αυτού) με έχρισε για να κηρύξω το ευαγγέλιο στους φτωχούς· με έστειλε να θεραπεύσω τους συντετριμμένους στην καρδιά, να κηρύξω ελευθερία στους αιχμαλώτους και ανάβλεψη στους τυφλούς, να ελευθερώσω τους καταπιεσμένους· να κηρύξω τον ευπρόσδεκτο ενιαυτό του Κυρίου.

Κατά Λουκάν 4:18-19

Πώς ο Θεός έχρισε τον Ιησού από τη Ναζαρέτ με Άγιο Πνεύμα και δύναμη, ο οποίος περιήλθε αγαθοποιώντας και θεραπεύοντας όλους όσους καταδυναστεύονταν από τον διάβολο, διότι ο Θεός ήταν μαζί Του.

Πράξεις 10:38

Κάποιες μεταφράσεις λένε ότι το Πνεύμα ήταν επάνω στον Ιησού επειδή ήταν Κεχρισμένος, αλλά το αξιοσημείωτο είναι ότι, σε αυτή την περίπτωση, συμβαίνει το αντίθετο. Αρχικά λέει ότι το Πνεύμα ήταν επάνω στον Ιησού, εξαιτίας του οποίου Κεχρίστηκε. Όπως μπορείτε να δείτε στην Παλαιά Διαθήκη, το Άγιο Πνεύμα ερχόταν αφού κάποιος χριζόταν με εντολή του Κυρίου (όχι με δική του πρωτοβουλία). Αλλά ο Ιησούς, ο Χριστός, ο Κεχρισμένος, είχε ήδη και έχει την ταυτότητα του «Κεχρισμένου». Είναι ο Θεός, η Πηγή της Χρίσης! Αυτό δεν δείχνει μόνο τη σαφή σύνδεση ανάμεσα στη Χρίση και το Άγιο Πνεύμα, αλλά δείχνει και τον σκοπό της Χρίσης, ο οποίος ήταν και είναι να κηρύξει το ευαγγέλιο, να θεραπεύσει τους συντετριμμένους στην καρδιά, να κηρύξει ελευθερία στους αιχμαλώτους, να αποκαταστήσει την όραση των τυφλών (φυσική και πνευματική!), να ελευθερώσει τους καταπιεσμένους και να κηρύξει τον ευπρόσδεκτο ενιαυτό του Κυρίου.

Όλα τα επίγεια υλικά και όλοι οι άνθρωποι αυτής της γης δεν είναι από τη φύση τους άγιοι. Όταν χτίστηκε η Σκηνή του Μαρτυρίου, κανένα από τα υλικά δεν ήταν άγιο. Οι άνθρωποι που επρόκειτο να γίνουν ιερείς δεν ήταν ακόμη άγιοι. Όλα έγιναν άγια εξαιτίας της Χρίσης. Ό,τι χριζόταν γινόταν άγιο από εκείνη τη στιγμή. Να ένα παράδειγμα αυτής της αρχής.

Και θα πάρεις το λάδι χρίσης, και θα χρίσεις τη σκηνή και όλα όσα είναι μέσα της· και θα την αγιάσεις μαζί με όλα τα σκεύη της, και θα είναι άγια. Θα χρίσεις το θυσιαστήριο του ολοκαυτώματος και όλα τα σκεύη του, και θα καθαγιάσεις το θυσιαστήριο. Το θυσιαστήριο θα είναι πανάγιο.

Έξοδος 40:9-10

Έτσι η αγιότητα ήρθε εξαιτίας της Χρίσης. Με τον ίδιο τρόπο, είναι το Άγιο Πνεύμα Αυτό που μας αγιάζει, εξαιτίας της Χρίσης του Ιησού. Είναι δια του Λόγου Του, μέσω του Πνεύματός Του, που μεταμορφωνόμαστε προς την αγιότητα. Όσο περισσότερο χρόνο περνάμε στον Λόγο Του, με επαγρύπνηση για όσα το Άγιο Πνεύμα θέλει να μας διδάξει μέσω αυτού, τόσο περισσότερο μεταμορφωνόμαστε προς την αγιότητα. Υπήρξε μια περίοδος στη ζωή μου όπου το Άγιο Πνεύμα μου έλεγε το ίδιο πράγμα ξανά και ξανά, κάθε μέρα, πολλές φορές την ημέρα, επί μήνες. Αυτό που μου έλεγε ήταν το εξής: «Μόνο ο Λόγος του Θεού έχει τη δύναμη να σε αλλάξει». Ήταν εξαιτίας αυτού του Λόγου που η αγάπη μου για τον Λόγο του Θεού άρχισε να μεγαλώνει ακόμη περισσότερο. Άρχισα να βλέπω, να αναγνωρίζω και να αποδέχομαι την αξία του. Είναι ένα μήνυμα τόσο απλό, κι όμως ήταν πιθανότατα ένα από τα πιο δυνατά μηνύματα που μου έχει διδάξει ποτέ.

Πόσο διαφορετικό ήταν αυτό στη ζωή του Ιησού. Δεν χρειαζόταν τη Χρίση για να γίνει άγιος. Ήταν ήδη άγιος. Γι' αυτόν τον λόγο η Χρίση ήταν επάνω Του. Όταν παρέθεσε το χωρίο από τον Ησαΐα 61, «Το Πνεύμα του Κυρίου είναι επάνω μου, διότι (εξαιτίας αυτού) με έχρισε», αυτό ήταν μια αποκάλυψη του εαυτού Του ως του υποσχεμένου Μεσσία. Εκείνες τις εποχές ο τίτλος «μεσσίας» δεν ήταν αποκλειστικά δεσμευμένος για τον Σωτήρα. Όπως αναφέρθηκε προηγουμένως, η λέξη «μεσσίας» σημαίνει «κεχρισμένος». Ήταν ένας τίτλος που χρησιμοποιούνταν για όλους τους προφήτες, οι οποίοι ονομάζονταν επίσης μεσσίες εκείνες τις ημέρες και σε όλη την Παλαιά Διαθήκη. Παρόλο που οι βασιλείς και οι ιερείς χρίζονταν επίσης, ο όρος μεσσίας χρησιμοποιούνταν μόνο για να απευθύνονται στους προφήτες. Αυτός ήταν πιθανότατα ο λόγος για τον οποίο τόσοι πολλοί άνθρωποι απευθύνονταν στον Ιησού ως μεσσία.

Όταν ο Ιησούς ήρθε στην περιοχή της Καισαρείας του Φιλίππου, ρώτησε τους μαθητές Του, λέγοντας: «Ποιος λένε οι άνθρωποι ότι είμαι εγώ, ο Υιός του ανθρώπου;» Κι αυτοί είπαν: «Άλλοι λένε Ιωάννης ο Βαπτιστής, άλλοι Ηλίας, και άλλοι Ιερεμίας ή ένας από τους προφήτες.»

Κατά Ματθαίον 16:13-14

Πιθανότατα είπαν: «ένας από τους μεσσίες» ή «ένας από τους χριστούς». Όπως ίσως θυμάστε, ο όρος «μεσσίας» είναι μια εβραϊκή λέξη, που μεταφράζεται ως «χριστός» στα ελληνικά. Το να απευθύνεσαι στον Ιησού με αυτόν τον τίτλο ουσιαστικά σημαίνει μόνο ότι είναι ένας Κεχρισμένος, όπως ήταν κεχρισμένοι και οι προφήτες. Έτσι, αν και το να Τον αποκαλείς Χριστό ή Μεσσία είναι μια αναγνώριση της Χρίσης του Θεού, δεν είναι τίποτα περισσότερο από αυτό. Υπάρχουν και άλλες θρησκείες, συμπεριλαμβανομένων μεγαλύτερων θρησκειών όπως το Ισλάμ, που επίσης Τον αναγνωρίζουν ως Χριστό. Αυτό μπορεί να ακούγεται μπερδεμένο, αλλά η διαφορά έγκειται στη δήλωση που έκανε ο Πέτρος, όταν ο Ιησούς τους ρώτησε ποιος έλεγαν ότι είναι (και είναι).

Ο Σίμων Πέτρος απάντησε και είπε: «Εσύ είσαι ο Χριστός, ο Υιός του ζώντος Θεού.» Ο Ιησούς απάντησε και του είπε: «Μακάριος είσαι, Σίμωνα Βαριωνά, διότι σάρκα και αίμα δεν σου το αποκάλυψαν αυτό, αλλά ο Πατέρας μου που είναι στους ουρανούς. Και εγώ σου λέω επίσης ότι εσύ είσαι Πέτρος, και επάνω σε αυτόν τον βράχο θα οικοδομήσω την εκκλησία Μου, και οι πύλες του Άδη δεν θα υπερισχύσουν εναντίον της. Και θα σου δώσω τα κλειδιά της βασιλείας των ουρανών, και ό,τι δέσεις επί της γης θα είναι δεμένο στους ουρανούς, και ό,τι λύσεις επί της γης θα είναι λυμένο στους ουρανούς.»

Κατά Ματθαίον 16:16-20

Παρόλο που αρκετές θρησκείες αναγνωρίζουν τον Ιησού ως Χριστό, μόνο ο Χριστιανισμός Τον αναγνωρίζει ως τον Υιό του ζώντος Θεού. Καμία άλλη θρησκεία δεν θα Τον αναγνωρίσει ως Υιό του Θεού. Αυτή είναι μια μεγάλη διαφορά. Αν και οι προφήτες ονομάζονταν «μεσσίες» ή «χριστοί», ήταν όλοι απλοί άνθρωποι, από τη φύση τους ακάθαρτοι και ανίεροι, αλλά καθαρίστηκαν και αγιάστηκαν εξαιτίας της Χρίσης. Υπήρχε μόνο Ένας που μπορούσε να πει ότι ήταν ήδη καθαρός και άγιος, εξαιτίας του οποίου ο Θεός Τον Έχρισε. Αυτό το πρόσωπο είναι ο Ιησούς. Ο μόνος που έζησε όλη του τη ζωή χωρίς αμαρτία. Αυτό δεν Τον έκανε έναν μεσσία, Τον έκανε ΤΟΝ ΜΕΣΣΙΑ, τον Υιό του ζώντος Θεού. Και ο μόνος τρόπος να φτάσεις σε αυτή την αποκάλυψη και αναγνώριση είναι μέσω της αποκάλυψης του Πατέρα, διά του Αγίου Πνεύματος.

Το να αποκαλείς τον Ιησού ΤΟΝ ΜΕΣΣΙΑ σημαίνει να Τον αποκαλείς «τον μεγαλύτερο του Θεού», πράγμα που είναι. Είναι εξαιτίας της Χρίσης Του και εξαιτίας της θυσίας Του, που η παρουσία του Θεού έφυγε από τον ναό και έσκισε το καταπέτασμα, για να κάνει την ενοίκησή Του στον άνθρωπο, διά του Αγίου Πνεύματός Του. Αυτή είναι η εικόνα της πνευματικής Χρίσης και αυτό που συμβολίζει η Χρίση με Λάδι Χρίσης. Είναι το Άγιο Πνεύμα μέσα μας, ως η σφραγίδα της σωτηρίας μας.

Σε Αυτόν εμπιστευτήκατε κι εσείς, αφού ακούσατε τον λόγο της αλήθειας, το ευαγγέλιο της σωτηρίας σας· στον Οποίο επίσης, αφού πιστέψατε, σφραγιστήκατε με το Άγιο Πνεύμα της επαγγελίας, το Οποίο είναι ο αρραβώνας της κληρονομιάς μας μέχρι την απολύτρωση της κτηθείσας περιουσίας, προς έπαινο της δόξας Του.

Προς Εφεσίους 1:13-14

Όπως λέω πάντα σε όλες μου τις διδαχές, ο σκοπός του Θεού είναι πάντα να σώσει, να θεραπεύσει, να ελευθερώσει και να αποκαταστήσει. Έτσι, όποτε το Άγιο Πνεύμα αρχίζει να εργάζεται μέσα και μέσω μας, οι καρποί θα ευθυγραμμίζονται πάντα με τη σωτηρία, τη θεραπεία, την ελευθέρωση και την αποκατάσταση. Οτιδήποτε και οποιοσδήποτε εργάζεται ενάντια σε αυτά τα πράγματα, εργάζεται ενάντια στον Θεό, ενάντια στη Χρίση, ενάντια στη θυσία του Ιησού και υπέρ της ατζέντας του εχθρού. Αλλά όταν το Άγιο Πνεύμα πραγματικά έχει τον έλεγχο, και όταν η Εκκλησία υποτάσσεται πλήρως στον Θεό και Τον αφήνει να κάνει το θέλημά Του, τότε θα το δείτε από τους καρπούς. Η έλλειψη καρπών σημαίνει έλλειψη του Πνεύματος. Μια όμορφη εικόνα της αποκατάστασης του λαού του Θεού μπορεί να φανεί στα Β΄ Παραλειπομένων, όπου ο λαός του Ιούδα απελευθερώθηκε και αποκαταστάθηκε σε τιμή, μέσω της Χρίσης.

Τότε οι άνθρωποι που ορίστηκαν με το όνομά τους σηκώθηκαν και πήραν τους αιχμαλώτους, και από τα λάφυρα έντυσαν όλους όσους ήταν γυμνοί ανάμεσά τους, τους έντυσαν και τους έδωσαν σανδάλια, τους έδωσαν φαγητό και ποτό, και τους έχρισαν.

Β΄ Παραλειπομένων 28:15

Η εικόνα της Χρίσης φαίνεται επίσης στην προσευχή για θεραπεία. Όταν κάποιος είναι άρρωστος, το πρόσωπό του δεν φαίνεται πολύ χαρούμενο ή λαμπερό. Η χρίση κάνει το πρόσωπο να λάμπει ξανά στη φύση, ως εικόνα αυτού που συμβαίνει στον πνευματικό κόσμο, αν η προσευχή για θεραπεία γίνεται από και με πίστη. Σύμφωνα με τα έθιμα εκείνης της εποχής, είναι επίσης ένα ορατό σημάδι, που δείχνει το τέλος της περιόδου πένθους. Ο επόμενος στίχος μιλάει για τον σκοπό της Χρίσης του Ιησού Χριστού.

Να τους δώσω ομορφιά αντί στάχτης, το λάδι της χαράς αντί πένθους, το ένδυμα του επαίνου αντί του πνεύματος της βαρυθυμίας· για να ονομάζονται δέντρα δικαιοσύνης, η φύτευση του Κυρίου, για να δοξαστεί Αυτός.

Ησαΐας 61:3

Αυτό μιλάει για την υπόσχεση του Θεού, να αφαιρέσει το πνεύμα του πένθους και της βαρυθυμίας, και να χαρίσει στη θέση του το Άγιο Πνεύμα και την Αγία Χρίση. Τα δέντρα δικαιοσύνης είναι οι ελιές, που έχουν το λάδι της Χρίσης μέσα στους καρπούς τους. Το λάδι της χαράς για το οποίο μιλάει αυτός ο στίχος είναι το λάδι του Ίδιου του Ιησού Χριστού, στο οποίο αναφέρεται η επιστολή Εβραίους 1:9. Το Πνεύμα του Ιησού Χριστού ως το λάδι της αγαλλίασης ή το λάδι της ευφροσύνης (κατά γράμμα μετάφραση).

Αγάπησες τη δικαιοσύνη και μίσησες την ανομία· γι' αυτό ο Θεός, ο Θεός σου, σε έχρισε με λάδι αγαλλίασης περισσότερο από τους συντρόφους σου.

Προς Εβραίους 1:9

Η τελευταία εικόνα του Λαδιού Χρίσης που βλέπω είναι η εξής. Κανείς δεν μπορεί να αγγίξει λάδι χωρίς να αφήσει ίχνη του στα χέρια του. Παρομοίως, κανείς δεν μπορεί να αγγιχτεί από τον Ιησού, από το Άγιο Πνεύμα, από τη Χρίση, και να φύγει με άδεια χέρια.