Olej zajmował poczesne miejsce w starożytnym Izraelu, ponieważ był zarówno cennym codziennym zasobem, jak i substancją, poprzez którą można było wyrazić ważne duchowe prawdy. Używano go do odżywiania, oświetlenia, pielęgnacji osobistej, gościnności, radości i przywrócenia. Psalm 104:15 opisuje olej jako coś, co rozjaśnia twarz, podczas gdy Księga Kaznodziei 9:8 zachęca ludzi, by ich szaty były białe, a głowa zawsze namaszczona olejkiem. Osobiste namaszczanie się było tak powszechne, że celowe powstrzymywanie się od niego mogło komunikować żałobę lub udrękę. Gdy Joab polecił kobiecie, by wyglądała jak ktoś, kto długo opłakuje, wyraźnie nakazał jej nie namaszczać się olejem (2 Samuel 14:2). Daniel podobnie powstrzymał się od namaszczania przez trzytygodniowy okres żałoby (Daniel 10:2--3). Z kolei gdy Dawid zakończył swoją żałobę, umył się, namaścił, zmienił szaty i poszedł do domu Pańskiego, by oddać cześć (2 Samuel 12:20). Namaszczenie służyło więc jako widzialny wyraz przywrócenia, błogosławieństwa i powrotu do zwyczajnego życia. Deuteronomy 28:40 wymienia nawet niemożność cieszenia się własną oliwą z oliwek wśród konsekwencji nieposłuszeństwa, co pokazuje, jak ściśle olej wiązał się z Bożą opatrznością i przychylnością.
W Przybytku Bóg nadał olejowi i wonnościom jeszcze głębsze znaczenie. Cztery elementy są szczególnie istotne, gdy rozważamy ich prorocze znaczenie. Złoty świecznik mówi o świetle i stałym dopływie oleju potrzebnym, by jego lampy płonęły. Stół chlebów pokładnych mówi o społeczności z Bogiem, a kadzidło umieszczone na chlebie stanowi pamiątkową ofiarę (Leviticus 24:7). Ołtarz kadzenia reprezentuje modlitwę i uwielbienie, co obrazuje też Apokalipsa 5:8 i 8:3--4. Wreszcie Święty Olejek Namaszczenia reprezentuje poświęcenie i obdarzenie mocą, wydzielając Przybytek, jego sprzęty i kapłanów do służby Bogu (Exodus 30:26--30). Razem elementy te ukazują niezwykły obraz chrześcijańskiego życia. Jezus Chrystus jest Chlebem Życia, Światłością Świata i naszym Najwyższym Kapłanem. Przez Niego wierzący otrzymują dostęp do Ojca i są wezwani, by żyć w nieustannej społeczności z Bogiem. Tak jak lampy w Przybytku zależały od dopływu oleju, tak my zależymy od Ducha Świętego, by Jego światło płonęło w nas. Olej nie został więc wybrany jedynie ze względu na swoje praktyczne właściwości. Poprzez swoje biblijne zastosowanie stał się potężnym widzialnym obrazem Bożej opatrzności, obecności, świętości i obdarzenia mocą.
Dom Namaszczenia