Tak. Namaszczenie domu może być prorockim aktem poświęcenia, wyrażającym decyzję o poddaniu domostwa pod autorytet Jezusa Chrystusa. Pismo Święte pokazuje, że namaszczenie nie było ograniczone jedynie do ludzi. Jakub wylał olejek na kamień, który ustanowił w Betel po swoim spotkaniu z Bogiem (Rodzaju 28:18; 35:14), podczas gdy Mojżesz otrzymał polecenie namaszczenia Przybytku i jego sprzętów, oddzielając je do świętej służby (Wyjścia 40:9–11). Biblijną formą namaszczenia związaną z uświęceniem ludzi, szat, przedmiotów i miejsc jest pokropienie. Jego cel różni się od wylewania olejku na kogoś, by ustanowić go na stanowisku służby. Pokropienie jest zewnętrznym wyrazem poświęcenia: coś zostaje oddane Panu i oddzielone do Jego celów. Stosując tę zasadę do domu, ważne jest zrozumienie relacji między namaszczeniem a autorytetem. Nie powinniśmy zakładać, że mamy prawo sprawować autorytet nad cudzą własnością lub domostwem tylko dlatego, że uważamy, iż namaszczenie go byłoby korzystne. Odpowiedzialność za poświęcenie domu należy do tych, którzy mają za niego uprawnioną odpowiedzialność.
Sensownym sposobem poświęcenia domu jest rozpoczęcie od wspólnej modlitwy i uznania Jezusa Chrystusa za jego najwyższy autorytet. Jeśli wprowadzasz się do nowego domu, może to być również odpowiednia chwila, by modlić się o jego poprzednie użytkowanie i prosić Boga o oczyszczenie, przebaczenie i przywrócenie wszędzie tam, gdzie jest to potrzebne. Możesz następnie pokropić trochę olejku namaszczenia w pomieszczeniach i namaścić framugi drzwi, poświęcając domostwo Panu w imieniu Jezusa Chrystusa. Ten akt wyraża twoją wiarę, że twój dom należy pod Jego autorytet i że twoja rodzina pragnie żyć według Jego Słowa. Deklaracja Jozuego stanowi stosowny fundament dla takiego zobowiązania: on i jego dom będą służyć Panu (Jozuego 24:15). Sam olejek nie ustanawia nadprzyrodzonej granicy poprzez swoje właściwości chemiczne, ani ten akt nie zastępuje odpowiedzialności za życie w posłuszeństwie Bogu. Prawdziwe poświęcenie obejmuje więcej niż wykonanie zewnętrznej czynności. Oznacza ono zaproszenie autorytetu Jezusa Chrystusa do codziennych decyzji, relacji i duchowego życia domostwa.
Dom Namaszczenia