Osobiste namaszczanie nie wymaga rozbudowanej ceremonii, specjalnego religijnego otoczenia ani obecności przywódcy kościelnego. Może to być prosty akt wiary w ramach twojej codziennej relacji z Jezusem Chrystusem. Zacznij od niewielkiej ilości olejku namaszczenia lub zwykłej oliwy z oliwek i nałóż ją na głowę. Możesz po prostu powiedzieć: "W potężnym imieniu Jezusa Chrystusa." Podziękuj Duchowi Świętemu za Jego obecność w twoim życiu, uznaj swoją zależność od Niego i poproś Go, by nadal przemieniał cię na podobieństwo Jezusa. Nie ma potrzeby układania imponującej modlitwy ani wykonywania skomplikowanej serii przepisanych czynności. Znaczenie leży w twojej wierze i duchowej rzeczywistości, ku której wskazuje fizyczny akt. Osobiste namaszczanie nigdy nie powinno stać się pokazem mającym imponować innym ani być traktowane jako formuła automatycznie wywołująca określony rezultat. Jak naucza Jezus w Mateusza 6:16--18, prawdziwe osobiste oddanie jest skierowane ku Ojcu, a nie ku uznaniu ludzi.
Ta praktyka staje się jeszcze bardziej znacząca, gdy rozumiemy ją obok dwóch innych istotnych elementów codziennego chrześcijańskiego życia: Wieczerzy Pańskiej i Słowa Bożego. W 1 Jana 5:6--8 Pismo mówi o Duchu, wodzie i krwi jako trzech świadkach. Odzwierciedla to duchowy wzorzec Przybytku: przebłaganie poprzez krew, oczyszczenie poprzez wodę i obdarzenie mocą poprzez namaszczenie. Wieczerza Pańska kieruje naszą wiarę ku ofierze i krwi Jezusa Chrystusa, Słowo oczyszcza i odnawia nas, a namaszczenie wyraża naszą zależność od Ducha Świętego. Razem te praktyki dostarczają namacalnych punktów styku, poprzez które wierzący mogą wyrazić swoją wiarę w duchowe rzeczywistości Boga. Nie są magicznymi rytuałami i nigdy nie powinny stać się nowymi religijnymi obowiązkami. Pomagają nam raczej kultywować osobistą, żywą relację z Jezusem Chrystusem, pozostając zależnymi od Jego dokonanego dzieła, Jego Słowa i nieustannej obecności Jego Ducha.
Dom Namaszczenia