Olejek namaszczenia nie jest lekiem, preparatem farmaceutycznym ani fizycznym substytutem leczenia medycznego. Jego biblijne znaczenie należy do relacji między wiarą, modlitwą a działaniem Ducha Świętego. To rozróżnienie jest kluczowe, ponieważ sam olejek nie posiada niezależnej mocy leczenia choroby. W Jakuba 5:14–15 starsi otrzymują polecenie, by modlić się nad chorym i namaścić go w imieniu Pana. Fragment ten kieruje uwagę na modlitwę wiary i na Pana, który podnosi chorego. Podobnie Marka 6:12–13 opisuje uczniów namaszczających i uzdrawiających chorych na mocy autorytetu powierzonego im przez Jezusa Chrystusa. Fragmenty te przedstawiają namaszczenie jako prorocki wyraz wiary w Boskie uzdrowienie, a nie jako leczenie medyczne działające poprzez naturalne właściwości olejku. Namaszczenie nigdy nie powinno być zatem reklamowane, sprzedawane czy rozumiane jako lekarstwo medyczne.
Biblijna nauka, że Bóg uzdrawia przez Jezusa Chrystusa, sama w sobie nie ustanawia polecenia porzucenia opieki medycznej. Pismo Święte zawiera odniesienia do praktycznej opieki obok modlitwy i wiary. Łukasz, na przykład, jest określony jako lekarz (Kolosan 4:14), podczas gdy miłosierny Samarytanin opatruje rany poszkodowanego człowieka i zapewnia mu dalszą opiekę (Łukasza 10:33–35). Fragmenty te nie stanowią pełnej teologii współczesnej medycyny, lecz pokazują, że praktyczna troska o ciało nie powinna być po prostu odrzucana. Wierzący może szukać modlitwy i namaszczenia, jednocześnie korzystając z odpowiedniej opieki medycznej. Ani modlitwa, ani opieka medyczna nie powinny być używane jako powód do potępiania kogoś, kto cierpi. Namaszczenie wyraża wiarę w uzdrawiającą moc Boga; nie jest powodem do przerwania przepisanych leków, opóźnienia pilnego leczenia czy lekceważenia profesjonalnej porady medycznej. Celem chrześcijańskiej posługi jest służenie ludziom ze współczuciem i kierowanie ich ufności ku Jezusowi Chrystusowi, nigdy zaś narażanie ich zdrowia na niepotrzebne ryzyko poprzez błędne rozumienie fizycznego olejku.
Dom Namaszczenia